انتخابات بدون رقیب معنایی ندارد.


انتخابات,انتخابات 92,انتخابات سال 92,آخرین انتخابات سال 92,انتخابات خرداد سال 92,آخرین اخبار انتخاباتی,انتخابات بدون رقیب,در انتخابات چه می شود,اخبار انتخاباتی,
انتخابات بدون رقیب معنایی ندارد آقایان اصولگرا!

گروه سیاسی: مخاطب تمثیل «چراغی که به منزل رواست به مسجد حرام است»، خود ماییم که در این روزگاریم که از سویی در سخنان دو هفته پیش رهبری، «انتخابات آزاد» در کشورهای مسلمان «رمز پیروزی» قلمداد می‌شود و از سوی دیگر برخی کسانی که مسوولیت‌هایی را بر عهده دارند، انتخابات آزاد را برای انتخابات سال آینده‌ی کشورمان، «اسم رمز فتنه» می‌خوانند!

یکم: به واقع، انتخابات آزاد معیار مشروعیت هر نظامیست. در انتخابات مصر، اگر فقط محمد مرسی کاندیدا بود که انتخاب او دلچسب نبود و معنی نداشت؛ این حضور رقبای ملی‌گرا، چپ (سوسیالیست) و حتی منتسب به نظام سابق (احمد شفیق) و… کاندیداهای رقیب او بودند که مشروعیت انتخابات را تضمین کردند. انتخابات چه در مصر و چه در جمهوری اسلامی و در هیچ جای دنیا بدون رقیب معنایی ندارد و به هر نسبت که انتخابات آزاد باشد مشروعیت می‌یابد.

اینکه به صورت کلی و خام‌اندیشانه کسی بگوید همه‌ی انتخابات‌های ما عالی و آزاد و سالم بوده‌اند، مانند این است که کسی بگوید قتل‌های زنجیره‌ای و فاجعه‌ی کهریزک و ستار بهشتی و امثالهم همگی اسلامی بوده‌اند و نباید به آنها ایراد گرفت و در صدد جلوگیری از تکرار آنها برآمد.
خب اگر بپذیریم که این اتفاقات هم در همین کشور رخ داده، نقص‌هایی که تا به حال در انتخابات‌ها بوده را هم نمی‌توان رد کرد و همانطور که قتل های زنجیره ای افشا شد، همانطور که با کهریزک تا حدی برخورد شد و حداقل محکوم شد، همینطور هم در عرصه ی انتخابات باید روز به روز به سمت برگزاری انتخاباتی آزاد حرکت کنیم یا آقایان بگویند که اصلا به انتخابات اعتقادی ندارند و خیال همه راحت شود. لذا اینکه گفته شود «انتخابات آزاد است» کافی نیست، باید آزادی انتخابات لمس شود، همچنان که در مصر این آزادی لمس شد، همچنان که در انتخابات ۸۸ تا روز انتخابات کسی شک نداشت که نسبت آزادی انتخابات در میانگین و عرف کشور خود ما و منطقه بالاتر بود. لذا این احساس جامعه است که تعیین کننده است، نه صرفا ادعای آزادی و سالم بودن انتخابات.

در ضمن، درست شش ماه دیگر انتخابات یازدهم ریاست جمهوری(۹۲) را پیش رو داریم در حالی که دو نفر از چهار کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری دهم(۸۸) در محدودیت و حصر خانگی به سر می‌برند و این حصر نه تنها به لحاظ قانونی مورد سوال است، بلکه بسیار زشت است که انتخابات بعدی در چنین حالتی برگزار شود؛ این توهین به همه‌ی آنهاییست که به آن دو اعتماد کرده بودند؛ فارغ از اتهاماتی که متوجه آنها باشد که جای رسیدگی به آن چنین نیست. برای دعوت از همه‌ی مردم برای انتخاباتی مشروع، نمی‌توان از کنار مساله‌ای به این اهمیت، با بی توجهی گذشت. این نکته را غیر از حاکمیت، کاندیداها نیز باید مدنظر داشته باشند.

دوم: دوباره آقای جنتی که دبیر شورای نگهبان است، اعلام کرده که «فتنه گران حتی توهم حضور در انتخابات نداشته باشند … آنهایی که از فتنه اعلام برائت نکرده‌اند و به نوعی آنها را تایید کرده اند، امکان حضور در انتخابات را ندارند». این گفته‌ها شایسته‌ی تذکر رهبری نیست؟! انتظار می‌رود داوران انتخابات که همینطوری هم همگی از یک طیف سیاسی انتخاب شده‌اند، برای اینکه بیشتر زیر سوال نروند لااقل اظهارات سیاسی خود را در این انتخابات کم کنند، نه مانند انتخابات ۸۸ که بیشتر اعضای این شورا در حمایت از آقای احمدی‌نژاد بپاخاستند و آقای الهام، عضو وقت این شورای داور انتخابات در تجمعات انتخاباتی احمدی‌نژاد سخنرانی می‌کرد. اگر به انتخاب آقای جنتی باشد که ایشان حتی اگر به تنهایی هم می‌خواست در سال‌های ۸۴ و ۸۸ در انتخابات شرکت کند، همین آقای احمدی‌نژاد با تک رای او انتخاب می‌شد؛ همان کسی که امروز خود آقایان برای تمام شدن دوره ی او لحظه شماری می‌کنند.

انتخابات بهترین شیوه ی موجود است، به هیچ وجه الزاما رای اکثریت با بهترین گزینه‌ی موجود نیست، بلکه بهترین گزینه‌ای است که مردم با درک خود در آن مقطع زمانی به او می‌رسند، شاید فردای آن روز اکثریت نظرشان عوض شود و یا شاید تشخیص آنها در آن زمان اشتباه بوده باشد اما راهی نداریم الا اینکه به رای اکثریت اعتماد شود؛ یکوقت یکی می‏‌خواهد یک کاری بکند اشتباه می‌‏کند، یکوقت یک مملکت هفتاد و پنج میلیونی. واکنش و تذکر  نسبت به اظهارات و فعالیت‌های سیاسی شورای نگهبان و اعضای آن به شدت انتظار می‌رود، البته اگر قرار بر پرشور شدن انتخابات هست، وگرنه برای کم شور شدن آن باید به آقای جنتی و امثالهم تریبون‌های بیشتری داد تا فاتحه‌ی جمهوریت و اسلامیت یکجا خوانده شود.

سوم: انتخابات آزاد مخالف و موافقی دارد: «مخالفان انتخابات آزاد»، هم بخشی از اصولگرایان هستند و هم کسانی که به دنبال براندازی هستند؛ هر دوی اینها از انتخابات آزاد و داشتن رقیب می‌ترسند؛ یعنی پیش پیش تصور می‌کنند که بازنده‌ی رقابت هستند. اما انتخابات آزاد، هدف اصلاح طلبان است، به این معنا که نتیجه‌ی انتخابات آزاد مهم نیست؛ یقین داریم که اگر انتخابات آزاد باشد حتی اگر «بهترین کاندیداها، فارغ از اصلاح طلب یا اصولگرا و غیره انتخاب نشوند»، اما انتخاب کنندگان در انتخاب‌های بعدی به تجربه‌ی خوبی می رسند که چطور باید انتخاب کرد.

در انتخابات شوراهای دوم در سال ۸۲، اصلاح طلبان هم نظارت را بر عهده داشتند و هم اجرای آن انتخابات را. یکی از آزادترین انتخابات‌های پس از انقلاب همان انتخابات بود و افتخار اصلاح طلبان از جمله برگزاری چنین انتخاباتی بود، اما خود اصلاح طلبان به واسطه ی عملکرد خود در شوراهای اول در آن انتخابات رای نیاورند و به جای آن تیمی روی کار آمد که احمدی‌نژاد را در آن سال به شهرداری تهران و دو سال بعد به ریاست جمهوری رساند. هیچ اصلاح طلبی از برگزاری آزاد انتخابات ۸۲ ناراحت نیست، اتفاقا این نقطه همان نقطه‌ی هدف اصلاحات بود و امروز هم تمام تلاش‌ها برای بالا بردن عیار آزاد بودن انتخابات است و بس.

چهارم: خدا رحمت کند امام خمینی را، به عنوان بنیانگذار جمهوری اسلامی، قبل و بعد از انقلاب بر «انتخابات آزاد» تاکید داشت؛ دی ماه ۵۷ می‌گوید: «قهراً وقتی یک دولت صالح پیش آمد، مردم را آزاد می‏گذارند برای انتخابات؛ قهراً وقتی که انتخابات آزاد شد … برنامه ما این است که رجوع کنیم به آرای عمومی، به آرای مردم. قوای انتظامی را کنار بگذاریم؛ خود مردم را، محول کنیم تنظیم انتخابات را به دست خود جوان‌های مردم … مردم یکی را تعیین کنند برای اینکه رئیس جمهور باشد، ما هم رأیمان را علناً به مردم اظهار می‏کنیم که آقا آنکه من می‏خواهم این است؛ شما میل دارید به این رأی بدهید، میل دارید هم خودتان آزادید. قهراً مردم وقتی آزاد هستند یک نفر صالح را انتخاب می‏کنند و آرای عمومی نمی‏شود خطا بکند».

پس از انقلاب نیز حرف امام خمینی همان بود، تاکید بر «انتخابات آزاد»: «[انتخابات] تحت مراقبت یک عده اشخاص امین از دولت و از ملت، اشخاص امین تحت نظرشان باشد که بعد صحبت نشود که خوب، این هم این رژیم و این هم این انتخابات و انتخابات اینجا هم مثل آنجا. عمده عمل است که به عمل نشان بدهید که در این انتخابات که یک انتخابات ملی آزاد [است]… و این انتخابات ان‏شاءاللّه ‏[طوری] باشد که برای نمونه و در طول تاریخ مشروطیت نمونه باشد که یک انتخابات آزاد … ان‏شاءاللّه‏ نمونه باشد کارهای شما برای همه جا که انتخابات آزاد این است». علی‌اصغر شفیعیان

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تازه کردن

 درج آگهی رایگان

پرداخت آنلاین



پرداخت آنلاین

اخبار

ما 14 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم


تمامی حقوق این سایت متعلق به شرکت کریاس می باشد.facebooktwitterGoogle